Prep


Το γράμμα σίγμα (κεφαλαίο Σ, πεζό σ, πεζό τελικό ς) είναι το δέκατο όγδοο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Είναι συριστικό σύμφωνο. Στα νέα ελληνικά αναπαριστά τον φθόγγο [s] (βλ. ΔΦΑ: /s/) Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία σ´=200. Το τελικό σίγμα ς μοιάζει και εσφαλμένα ταυτίζεται με το s

Αλφαβήτα – Το γράμμα Σ


Το γράμμα ρω (επίσης ρο) (κεφαλαίο Ρ, πεζό ρ ή ϱ) είναι το δέκατο έβδομο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στην αρχαία ελληνική κάθε λέξη που ξεκινούσε από ρ έφερε δασεία: Ῥᾴδιον. Γι αυτό το λόγο στη λατινική μεταγραφή ελληνικών λέξεων που αρχίζουν απο ρ το λατινικό r, στην αρχή της λέξης, ακολουθείται πάντοτε από το h: λ.χ (Ῥόδος - Rhodes ), ( ῥαψῳδία - rhapsody ) κ.α. Το h αντιστοιχεί στη δασεία που έφερε το γράμμα. Ο λόγος που το ρ στην αρχή των λέξεων έφερε δασεία ήταν ότι παλαιότερα πριν από το ρ προηγούνταν το αρχαϊκό γράμμα δίγαμμα (Ϝ),

Αλφαβήτα – Το γράμμα Ρ


Το γράμμα ξι (κεφαλαίο Ξ, πεζό ξ) είναι το δέκατο τέταρτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Αναπαριστά τον φθόγγο [ks] (βλ. ΔΦΑ), π.χ.ξένος. Το ξ είναι διπλό σύμφωνο, προκύπτει δηλαδή από συνδυασμούς δυο φθόγγων, ενός ουρανικού και ενός συριστικού: κ+σ γ+σ χ+σ Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία ξ´=60.

Αλφαβήτα – Το γράμμα Ξ



Το γράμμα μι (επίσης μυ) (κεφαλαίο Μ, πεζό μ) είναι το δωδέκατο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Το μ είναι σύμφωνο, έρρινο ημίφωνο. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία μ´=40. Αντιστοιχεί στο γράμμα M m άλλων αλφαβήτων.

Αλφαβήτα – Το γράμμα Μ


Το γράμμα θήτα (κεφαλαίο Θ, πεζό θ ή ϑ) είναι το όγδοο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία θ´ = 9 Προήλθε από το φοινικικό γράμμα teth, που στα φοινικικά σήμαινε τροχός. Στην Αγγλική γλώσσα συνήθως σχετίζεται με το th.

Αλφαβήτα – Το γράμμα Θ


Το γράμμα ήτα (κεφαλαίο Η, πεζό η) είναι το έβδομο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στο ευκλείδειο αλφάβητο κατείχε την όγδοη θέση. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία η´=8. Στη σύγχρονη προφορά ταυτίζεται με το ι. Η εξέλιξη αυτή στην προφορά πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο της κοινής ελληνικής και ονομάστηκε ιωτακισμός).

Αλφαβήτα – Το γράμμα Η



Το γράμμα ζήτα (κεφαλαίο Ζ, πεζό ζ) είναι το έκτο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία ζ´ = 7 Σχετίζεται άμεσα με το γράμμα Z, z άλλων αλφαβήτων. Το αρχαίο ελληνικό είναι σύμφωνο που χαρακτηρίζεται διπλό

Αλφαβήτα – Το γράμμα Ζ


Το γράμμα δέλτα (κεφαλαίο Δ, πεζό δ) είναι το τέταρτο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στην ελληνική αναπαριστά στον φθόγγο ð (βλ.Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο). Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία δ´=4. Αντιστοιχεί στο γράμμα D,d του λατινικού αλφαβήτου και στο Д, д του κυριλλικού.

Αλφαβήτα – Το γράμμα Δ


Το γράμμα γάμμα (κεφαλαίο Γ, πεζό γ) είναι το τρίτο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία γ´ = 3 Έχει άμεση σχέση με το γράμμα G, g άλλων αλφαβήτων. Ας δούμε λοιπόν τον ΓΟΥΡΛΟΜΑΤΗ ΓΑΪΔΑΡΟ ( Big eye Donkey)

Αλφαβήτα – Το γράμμα Γ



Το γράμμα ωμέγα (παλαιά ονομασία: ὦ μέγα‧ κεφαλαίο Ω, πεζό ω) είναι το εικοστό τέταρτο και τελευταίο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στα νέα ελληνικά αναπαριστά τον φθόγγο / ɔ / (βλ. ΔΦΑ), π.χ. κώμα, όπως και το όμικρον. Στα αρχαία ελληνικά η προφορά του ήταν διαφορετική: αναπαριστούσε τον φθόγγο /ɔː/, δηλ. προφερόταν σε διπλάσιο χρόνο, περίπου σαν διπλό όμικρον, γι' αυτό και ονομάζεται μακρό (ή μακρόχρονο) φωνήεν. Ας δούμε λοιπόν το ΩΡΑΙΟ ΩΡΟΛΟΓΙΟ (The Pretty Clock)

Αλφαβήτα – Το γράμμα Ω